چرائی حضور در انتخابات

 

بنام خدا

«پس بندگان مرا بشارت ده همان کسانى که سخنان را مى‏ شنوند، و از نیکوترین آنها پیروى مى کنند آنها کسانى هستند که خدا هدایتشان کرده و آنها خردمندانند» سوره زمر، آیه۱۸-۱۷

سوال: آیا شرکت نکردن در انتخابات به این عنوان که نوعی اعتراض وپیام باشد به مسئولین که باید فکری به حال این ملت بکنند و کار جدی انجام دهند؛ به عبارت دیگر این عدم حضور در صحنه سیاسی، زمینه تغییر مثبت در جامعه را فراهم نماید، صحیح است یا نه؟

جواب: در صورتی این کار ما می تواند درست باشد که مسئولین و بزرگان ما از اوضاع منفی جامعه بی خبر ویا عمدا بی توجه باشند؛ و  امکان این باشد که این نحوه برخورد، باعث بیداری آنها و یا موجب ترس آنها از خشم مردم و در نتیجه، کنار گذاشتن بی توجهی ها شود.

در مورد احتمال اوّل(بی خبری)، باید گفت که کاملا منتفی است زیرا چه کسی و یا کدام مسئولی از وضع معیشتی و…مردم بی خبر است؟

و اما موضوع دوم که بی توجهی و کوتاهی بزرگان کشور نسبت به حل مشکلات مردم می باشد، منظور از مسئولین و بزرگان کشور چه کسی ویا چه کسانی است؟ اگر منظور، مقام اول کشور یعنی مقام معظم رهبری است بیننا و بین الله چه کسی حتی احتمال این را می دهد که ایشان بی توجه به مشکلات مردم و یا بی اعتنا نسبت به حل آنها باشد؟ برای حصول اطمینان در این خصوص کافی است که مروری کوتاه، بر رهنمودها، صحبتها و هشدار های ایشان خطاب به متصدیان امور یعنی روسای سه گانه کشوردر گذشته داشته باشیم.

همچنین نگاه منصفانه به پیشرفتهای زیادی که در زمینه های مختلف علمی، فرهنگی، ساسی و…در پرتو رهبری آن عزیز، که به بعضی از آنها دشمنان ما، به ناچار اعتراف کرده اند، به ما کمک می کند تا به برکات بی حد و حصر مدیریت درست  ایشان بیشتر پی ببریم.

و اگر منظور ما از مسولین، سه قوه و روسای آنها می باشد؛ رئیس قوه قضائیه را که رهبر معظم انقلاب تعیین می کند؛ با توجه به مطالب  قبلی و شناختی که ما و هر انسان منصفی از دقت و دغدغه ایشان نسبت به حل مشکلات قضائی مردم ازایشان سراغ داریم؛ نشانگر این است که ایشان سعی داشته اند بهترین ها را برای مدیریت این قوه معرفی نمایند؛ حال در عمل ممکن است بعضی از آنها آنگونه که ایشان انتظار داشتند، نتوانسته باشند عمل کنند. ولی به هر حال سعیشان این بوده که در حد توان معضلات قضائی کشور برطرف شود. با وجود ضعفهایی که قوه قضائیه ما تاکنون داشته و قابل انکار نیست، کارهای خوب زیادی درمقابله با مفاسد اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و امنیتی و…داشته که نقش موثری در تحقق امنیت حاکم بر کشور، ایفا نموده است.

و اما مقامات دولتی و نمایندگان مجلس و دو رئیس قوه مجریه و مقننه که همه شان در نهایت بطور مستقیم و یا غیر مستقیم با رای ما به آن مقام ها می رسند، اگر بخواهیم مشکلات موجود در کشور درآن حد که به اینها مربوط است، برطرف شود؛ راهی جز انتخابات و انتخاب اصلح هست؟ آیا واقعا با شرکت نکردن و رای ندادن ما افراد خوبی سرکار می آیند و قوانین دست و پا گیر بر طرف می شود ؟ یا بر عکس با عقب نشینی و سکوتمان، زمینه را برای دیگران فراهم می کنیم که آنها با استفاده از ابزار رای و انتخابشان، افراد غیر اصلح را سرکار بیاورند و کار از آن چه که هست بدتر بشود.

آیا با حساب این عدم حضور ما می تواند مفید بوده وعمل به تکلیف حساب شود؟ و اگر چنانچه فایده قابل قبولی بر این کار متصورنباشد، آیا ما می توانیم درمقابل شهدا که جانشان را برای این نظام و کشور داد ه اند، پاسخ گو باشیم؟

از طرف دیگر با رای ضعیف ما دشمنان خوشحال و امیوار شده و جرات برنامه ریزی و توطئه و ایجاد نا امنی بر علیه ما را بیشتر خواهند کرد. والسلام.

#انتخابات_حضور_قوی #دشمنان_نا_امید #به_لطف_خدا_انشاالله.

نوشته‌های مشابه