یاد خدا و معامله ای بسیار سودمند

خداى متعال با تعبیر لطیف و محبت ‏آمیز خودش ما بندگان ضعیف و ناچیز را مورد خطاب قرار داده و فرمود: «اُذکرونى أَذکُرْکُمْ»۱: مرا یاد کنید تا من نیز از شما یاد کنم.در این آیه شریفه خداوند متعال، وعده فرموده است اگرکسی به یاد پروردگارش باشد واز او یاد کند درعوض خدا هم از وی یاد خواهد کرد ، در حالى که وجود ما در برابر عظمت حق تعالى بسیار حقیر و یاد ما از او در برابر یاد او از ما بسیار ناچیز است در میان آنچه که انسان از آنها یاد مى‏کند و به «ذکر» آنها مى ‏پردازد، خداوند متعال بهترین «مذکور» است؛ چنانچه در میان ذاکرانى که از انسان یاد مى‏کنند وبه فکر او هستند مثل پدر، مادر، دوستان و همسر….. حق تعالى بالاترین وبهترین ذاکر انسان است، زیرا :

۱- یاد خدا از انسان نوعى شرافت براى او محسوب مى‏ شود؛ چنانچه در دعاى امام سجاد « علیه‏ السلام » آمده است: «فأمرتَنا بذکرک و وعدتَنا اَنْ تذکرنا تشریفا لنا و تفخیما و إعظاما وها نحن ذاکروک کَما أمَرتَنا بذکرک فأنجِزْ لنا ما وعدتَنا یا خیر الذاکرین و یا أرحم الراحمین»۲: (خدایا) تو ما را به یاد خودت فرمان دادى، و وعده فرمودى؛ تو هم به جهت شرافت دادن و عزت وعظمت بخشیدن به ما از ما یاد کنی ، و ما اکنون (همان طور که فرمان دادى) به یاد تو هستیم، پس تو هم وعده خودت را درباره یاد کردنت از ما قطعى ساز. اى بهترین یادکنندگان و اى مهربانترین مهربانان» .

۲ـ  هر گاه  ما خدا را یاد ‏کنیم مى‏ توانیم مطمئن باشیم که او بیش از ما و بهتر از ما از ما یاد خواهد کرد؛ و یاد او  از ما متناسب با عظمت و رحمت بى پایانش مى‏باشد؛ چنانچه در قرآن فرموده است: «من جاءَ بِالحسنهِ فَلَهُ عَشْرُ امثالِها…»۳: کسى که عمل نیکى را (به عالم آخرت) آورد ، ده برابر آن را  دریافت خواهد نمود ؛ این وعده کریمانه خداوند متعال،تازه  کمترین چیزی است که به بندگان عنایت خواهد فرمود ولذا اگر کارهاى ما از بر جستگى های خاصی مانند اخلاص بیشتر برخوردار باشد به همان اندازه پاداش آن بیشتر خواهد بود، تا بدانجا مى ‏رسد که قدر و اندازه آن را فقط خدا می داند واین برخورد سخاوتمندانه  خداوند متعال باعمل ناچیز ما نشانگر لطف و عنایت بى پایان الهى نسبت به ما بندگان است، کریمى که در آخرت این گونه پاداشى را به ما وعده داده است قطعاً در دنیا نیز با نظر لطفش  با ما  رفتار خواهد کر وطبیعی است که از این رهگذر همه مشکلات ما حل وآسان می گردد  (انشأاللّه‏).

۱ – بقره /۱۵۲

۲ – مفاتیح الجنان شیخ عباس قمی (ره) ، مناجات الذاکرین

۳ – انعام /۱۰۸