یادخداو اثاران
امام حسین « علیه السلام » در روز عاشورا به محضر الهى عرضه داشت:
«… و شکورٌ اذا شُکِرْتَ و ذکورٌ اذا ذُکرتَ»: نسبت به شکر کنندگانت بسیار شکر
کننده اى (پاداش زیادى به آنها دهى) و نسبت به یاد کنندگانت بسیار یاد کننده.
نکته:
تعبیرى که در جمله فوق درباره شکر و یاد انسان از خدا به کار رفته است به
صورت فعل ماضى است که فقط تحقّق آن را را نشان مىدهد، در حالى که تعبیرى
که درباره «یاد خدا و تشکرش از انسان» به کار رفته است به صورت صیغه مبالغه
مىباشد که نشانگر کثرت و ازدیاد آن از ناحیه خداوندمتعال است.
در دعاى جوشن کبیر جملاتى زیبا و پر معنى در همین رابطه به چشم مىخورد
که چند نمونه از آن را ذکر مىکنیم:
۱ـ «یا خیر الذاکرین…»: اى بهترین یاد کنندگان (از انسان)؛
۲ـ «یا خیر ذاکر و مذکور…»: اى بهترین یاد کننده و بهترین یاد شونده؛
۳ـ «یا اَعَزَّ مذکورٍ ذُکر…»: اى گرامیترین یاد شوندهاى که از او یاد شده ا
«… و شکورٌ اذا شُکِرْتَ و ذکورٌ اذا ذُکرتَ»: نسبت به شکر کنندگانت بسیار شکر
کنندهاى (پاداش زیادى به آنها دهى) و نسبت به یاد کنندگانت بسیار یاد کننده ای.