یاد خدا و استمرار آن
«یا ایّها الذّین امنوا اتقّو اللّه حقَّ تقاته…» : اى کسانیکه ایمان آورده اید! آن گونه که حق تقوى و پرهیزگارى است از خدا بترسید…۱
امام صادق علیه السلام در بیان آیه فوق می فرماید : «یُطاع فلا یُعصى وَ یُذَکر فلا ینسى و یُشْکَرَ فلا یُکفَر» : منظور از حق تقواى الهى، که از همه مؤمنان خواسته شده آن را رعایت نمایند این است که خدا بدون معصیت اطاعت و بدون فراموشى یاد شود و (بخاطر نعمتهایش) بدون کفران مورد شکر قرار گیرد.۲
آن حضرت در اهمیت ذکر دائم می فرماید : « أفضل الوصایا و أَلزمها ان لا تَنسى ربّک و اَن تذکره دائما و لا تَعصیَه و تعّبده قاعدا او قائما»؛ بهترین و لازمترین سفارشها این است که پروردگارت را فراموش نکنى و به طور دائم به یادش باشى و نافرمانیش نکنى. نشسته و ایستاده عبادتش کنى.۳
واین ذکر آن قدر مهم است که مستحب است بعد از زیارت امیرالمؤمنین علیه السلام آنرا از خدا درخواست کنیم و به محضر الهی عرضه بداریم : « … و اجعل قلوبنا تذکرک و لا تَنساک و تَخشاک کانّها تراک»: (خدایا) دلهاى ما را طورى قرار ده که یاد ترا کند و فراموشت نکند و از تو آن گونه بترسد که گویى تو را مى بیند ۴
۱- آل عمران/ ۱۰۲
۲- وسائل الشیعه ، ج ۱۱، ابواب جهاد النفس ، ص۱۸، ح ۷
۳- بحار الانوار ، ج ۷۵ ، ص ۲۰۰
۴- مصباح المتهجد ، ج۲ ، ص ۵۶۹